postać wykładnicza

We wczesnych latach nauki uczono nas, że liczby możemy rozpisać na poziomej osi liczbowej. Zaczynaliśmy z lewej od zera i stawialiśmy kreski co kratkę w zeszycie, pisząc kolejne liczby naturalne. Tylko tak naprawdę czy coś nas powstrzymuje przed dołożeniem kolejnej, tym razem pionowej osi i wyznaczeniem liczb jako punktów na płaszczyźnie? W dużym skrócie na tym polegają liczby zespolone, z którymi zmierzył się chyba każdy student informatyki. Ale czy są w ogóle przydatne w programowaniu, albo i w ogóle w życiu, czy są tylko urojeniem matematycznym? Sprawdźmy to.

Poprzednio omawialiśmy system binarny oraz jak z jego wykorzystaniem komputery przechowują liczby naturalne i całkowite. Czas poszerzyć horyzonty. Przejdźmy do rzeczy mniej oczywistej, czyli do liczb wymiernych i rzeczywistych. W końcu co to za maszyna licząca, jeśli nie obsługuje ułamków, a przy dzieleniu zawsze zaokrągla lub zwraca resztę. Tutaj mamy dwa zupełnie różne podejścia do trzymania liczb — liczby stałoprzecinkowe oraz liczby zmiennoprzecinkowe.