Sztuczna inteligencja

Od czasów premiery ChatGPT pod koniec 2022 r. można śmiało powiedzieć, że świat się zmienił. Nawet nie chcę tu wchodzić w to, czy zmiany są na lepsze czy gorsze pod kątem tego, jak sztuczna inteligencja wpłynęła na ludzi, w jaki sposób pracujemy bądź korzystamy z Internetu. Jednak jest jedno zjawisko, które zdecydowanie mi się nie podoba — ogromna liczba mitów, teorii spiskowych i półprawd, które są ochoczo powielane przez technologicznych influencerów. A co gorsza, wykorzystywane są one w celach marketingowych przez największe firmy AI. W tym artykule postaram się wyjaśnić, z czym tak naprawdę mamy do czynienia jako sztuczną inteligencją w połowie roku 2026, a także przy okazji obalić kilka powszechnych mitów.

W dobie sztucznej inteligencji i ogromnych zbiorów danych bardzo duże znaczenie zyskały bazy wektorowe. Pozwalają na indeksowanie danych za pomocą wektorów, co umożliwia szybkie wyszukiwanie podobnych elementów. Tylko jak to wygląda z technicznego punktu widzenia? W jaki sposób określamy podobieństwo wektorów? Jak to możliwe, że jesteśmy w stanie zrobić to tak szybko, nawet jeśli danych jest mnóstwo? Przyjrzyjmy się temu bliżej.

Poprzednio w serii algorytmika gier pochyliłem się nad grą w sapera, gdzie przeanalizowaliśmy, jak generuje się planszę oraz prowadzi rozgrywkę. Teraz spróbujmy przenieść na komputer jedną z najpopularniejszych gier rozgrywanych na kartce — kółko i krzyżyk. Jednak tym razem nie skupimy się na zaprogramowaniu całej rozgrywki, a tylko na jednej rzeczy: sztucznej inteligencji komputerowego gracza.

W poprzednim wpisie wprowadziłem temat sztucznej inteligencji, przy okazji wspominając o teście Turinga. Jest to najpopularniejszy, ale zarazem dość specjalistyczny test pozwalający na sprawdzenie, czy sztuczna inteligencja osiągnęła poziom człowieka. Chciałbym tutaj temat kontynuować i przedstawić zarówno najbardziej klasyczne sposoby sprawdzania, czy mamy do czynienia z nie-człowiekiem, jak również może nieco praktyczniejsze, dzisiejsze metody.

Sztuczna inteligencja — zewsząd atakujący nas buzzword. Telefony ze sztuczną inteligencją, aparaty fotograficzne napędzane sztuczną inteligencją, algorytmy sztucznej inteligencji. Do tego wszelkie pokrewne terminy odmieniane na różne sposoby i łączone ze wszelkimi możliwymi rzeczownikami — smart home, smart car, smart zegarki, smart odkurzacze, smart żarówki, uczenie maszynowe, uczące się algorytmy… Dołóżmy nagłówki z gazet — sztuczna inteligencja zastępuje dziennikarzy, czeka nas bunt sztucznej inteligencji, sztuczna inteligencja to bla bla bla. Do tego wszędzie słyszymy o zagrożeniach sztucznej inteligencji — utrata prywatności, inwigilacja, zabranie pracy, przejęcie władzy nad światem, zniszczenie ludzkości, i tak dalej. Czas to wszystko poukładać.